از دو قسمت ریشه( root ) و ساقه ( shaft ) تشکیل شده است.ریشه درون درم و ساقه

تغییرات با بالا رفتن سن:

براي جلوگيري از ريزش مو چه بايد كرد ؟

و يا تقويت رشد موها ندارد ، ضمن اين كه برعكس مصرف بيش از حد ويتامين A مي تواند

اولا سلام

دوما از اين كه يه مدتي شما رو از نوشته هاي ارزش مندم محروم كردم واقعا پوزش مي طلبم

گرفتاربودم

نه اينكه فكر كنيد پست و مقامي دارم يا چه ميدونم .رييس جايي شدم . نه

گرفتاريهام از اين ها وخيم تر بودند

مثلا ديروز از كله سحر (منظور از اين واژه صبح زود بود نه خدايي نكرده سر سحر جون )

تا بوق سگ دربند بودم . با دوستم . دختر بود . به خدا.راستي سحر جات خالي.ناهار نيمرو خورديم و...

وقتي هم كه رسيدم خونه مخم براي تايپ كردن ارور مي داد.

روزاي ديگم....يه روز دانشگاه ثبت نام داشتيم . يه روز كلاس بودم . يه روز خريد .

يه روز هم خونه سحرينا ناهار دعوت داشتم . جاتون خالي

قرار بود سميه هم بياد ولي اونبه قول سحر" گشاد "ميخواست بره چالوس.

تا رسيديم اول شربت البالو خوردم .بعد شريني داماركي .انگور بنفش .فسنجون ترش.

تهديگ روغني .ميرزا قاسمي .يه ليوان بزرگ نوشابه كوكا . يه پياله ماستو خيار .

يه پياله ماستواسفناج . يه كمي ماستو لبو . يه ساعت بعدش ايس پك شكلات درست كرديم .

موزش كم بود و شكلاتش زياد . ولي خوشمزه شده بود . بعدش يه هلوي بزرگ خوردم .

ديگه داشت شب مي شد كه رفتم خونه .

البته نا گفته نماند . غير از خوردن كارهاي ديگه اي هم كرديم .حرف زديم . پرتوپلا گفتيم خنديديم .

كامنتامونو چك كرديم . واسه چند نفر نظر گذاشتيم . پشت سر بعضي ها بدگويي كرديم . كلي ظرف

و قاشق كثيف كرديم .فال حافظ گرفتيم . كارهاي ساحل رو ديديم . بابا اين دختر عجب هنر منديه .

بعدشم ساعت 6:30 pm سحر تا سر خيابون من رو رسوند . دو ساعت ونيم بعدشم خونه بودم .

ديدين چقدر گرفتار بودم.

از اين ها كه بگذريم . مي خوام بازم خاطرات دانشگاهمون رو بتايپم .

براي اينكه تنوع بشه . ايندفعه خاطرات توي دانشگاه رو مي نويسم .

بايد بگم

خواندن اين خاطرات براي عموم با هر سني مجاز ميباشد .

دانشگاه ما كه واقع در سه راه عظيميه كرج ميباشد . همون جور كه قبلا گفتم

وقتي ما رفتيم توش . در نداشت . از يه قسمت خاكي صد دويست متري كه رد ميكردي

ميتونستي دانشگاهو كه تو يه چاله بزرگ بود ببيني. البته براي وارد شدن بهش بايد 15

تا پله بلند رو رد ميكردي .

الان ديگه اينجوري نيست . براي اينكه دلتون رو اب كنم وحسوديتون بشه بايد عرض كنم

كه الان دانشگامون در داره . تابلو داره . پاركينگ داره . سوله داره . بوفه داره . سلف دلره .

و خيلي چيزاي ديگه.

ولي چيزي كه از گذشته تا حالا تو دانشگامون تغييري نكرده . فضاي سبز اونجاست .

واقعا معركست . درختاي خيلي خيلي بلند . كه باعث ميشن حياط يا به قول خودمون باغ اونجا

هميشه سايه باشه . تازه اكثر جاهاي حياط چمن كاري .

ما كه هميشه ساعتاي ناهار رو چمنا ولو بوديم . البته اين كار چند تا مضرتم داشت :

كلاغا هميشه بالا سرمون در پرواز بودن . يه دفعه هم رو سر من ريدن .

من كه پول دار نشدم پس شما به فكر تجربه كردنش نباشين چون به نظر من به جاي پول .

بدشانسي مياره .

وقتي رو چمنا ولو مي شي تا چند روز بايد رو بدنت حشره بكشي.

يكي ديگه هم از نقاط منفي اين كار گربه هاشن . وقتي در حال تلف شدن از گشنگي . يه ظرف 

غذاي دانشگاهو گرفتي و دارين 4 نفري ميخورين . اصلا حواستون به اطراف نيست. گربها

مثل كفتار از راه ميرسن تا باقي مونده غدا رو بخورن . من كه اصلا از گربه نميترسم

ولي اين پريا انقدر جيغ جيغ ميكنه كه ريحانه پاشه و بدبخت هارو زهره ترك كنه تا

 اونها دست از سرمون بردارن .

با اين حال ما دست سر چمنا برنميدارين .

از مزاياي چمن بگم .

چند بار روش فوتبال بازي كرديم .

اي مزه ميده .

من و سحر و سميه يه گروه . پريا و ريحانه و ازيتا يه گروه .

من فوروارد  و دروازه و هافبك بازي ميكردم  . من ميشدم تيري انري . ولي خوب نه اينكه ما

همگي ورزشكاراي حرفه اي هستيم و ده ساعتم بازي كنيم هيچيمون نميشه . سر ده دقيقه از

نفس مي افتاديم .

اينجوري شد كه بيشتر بد مين تون بازي ميكرديم . سميه بدمينتونش خوبه . بعد هم پريا .

ولي من وسحرو  ريحانه اين شاخه ورزشيمون هم مثل بقيه شاخهاست ...

يه دفعه هم با سحر شطرنج بازي كردم . اولش وا دادم ولي اخرش بردم . ما اينيم .

بياين از چمنا بگذريم .

برسيم به سلف .

سلفمون جايي كه .چند سال پيش تو اون اتاق جسد نگه ميداشتن . براي تشريح .ببينين ما

قبلنيها چه امكاناتي داشتيم . ولي جسد رو بردن دانشگاه تهران . چرا؟ چون سرايدار

دانشگاه توهم زده بود و فكر مي كرد مرده شبا پا ميشه مياد بالاسرش .و...

حالا اتاق اون شده سلف . يه سالن نمناك كه هميشه توش سرده .

مسئول تداركات كه غذا ميكشه . قبلا اقا فدايي بود . اگه باهاش صميمي ميشدي

بدون ژتون و خارج از صف غذا مي داد. ولي الان يه پسره مسئول غذاهاست .

ما كه هر كاري كرديم نتونستيم به اهدافمون برسيم هيچ .هر وقتم ما رو ميبينه

با اينكه غذا هست ميگه . غذا نداريم . مام يا بايد از گشنگي مي مرديم يا بايد شيكممون

رو با سلام خدافظ  hi bye پر ميكرديم  يا مثل ريحانه پريا تمام عمرمون چايي و ساقه طلايي

ميخورديم و يا دست تو جيب مبارك ميكرديم و خرج مي كرديم و ساندويچي رو ميخورديم

كه حداقل ده پونزده روزي از تاريخ مصرفشون گذشته بود و نونش مثل سنگ سفت بود.

البته يه راه ديگه هم وجود داشت .

اونم اين بود كه سربالايي دانشگاهو بالا بري. يه مسافتي رو پياده بري تا به سر خيابون برسي .

بعد هم از خيابوني كه هميشه احتمال داره هيچ وقت به اون طرفش نرسي . رد بشي . و

بعد بتوني تو ساندويچ فروشيي كه دو طرفش مكانيكي بشيني وساندويچ گاز بزني كه توش موهه.

ميبينين ما اينجوري درس خونديم تا به يه جايي برسيم .

بهتره ديگه از استادا بگم .

استاد "گرد" گند ترين استاد عمرمه . سر كلاسش حتي نمي تونستي درست تنفس كني. هر

صداي اضافي برابر بود با اخراج از كلاس . يه دفعه ريحانه اخراج شد . اونم بعد از اينكه

جيغ هاي استاد رو تحمل كرد .اون ترم اول بهمون بافت درس ميداد. ترم دوم پاتولوژي.

واقعا خدا بهمون صبر داد . وگرنه تا حالا تو يه كوچه بن بست گيرش مينداختيمو... .

يه استاد ديگرو كه يادم مياد . استاد "احمدی "بود يه استاد جوون كه خيلي هم با موهاش ور

ميرفت . به نظر من كه خيلي چندش بود . ولي ازاده كشته مرده اش بود . البته اون استاد

خوشبختانه هيچ احساسي به ازاده نداشت .

از كجا ميدونم ؟

چون مثل استاد "شين "كه از سحر خاستگاري كرد . استاد احمدی از ازاده خاستگاري نكرد .

راستي بعدن يادم بندازين راجع به" استاد شين وسحر"بگم .

اخرين جلسه اي كه با استاد احمدی داشتيم بهمون گفت :من غير از شما 70 تا دانشجوي پزشكي

هم دارم ولي هيچ كدومشون انقدر كه شما منو اذيت كردين . من رو اذيت نكردن.

ما نصف نوزادان و همه كودكان رو با استاد كبیری كه اول رييس دانشگاه خودمون بود

گذرونديم .اون موقع فكر مي كنم 80 سال رو داشت . استاد مذكور تا وارد كلاس ميشد

 اول همه ي بچه ها رو ميشمرد و بعد حاضر غايب ميكرد . تا كسي احيانا براي دو نفر

حاضر نزنه . وقتي هم كه درس ميداد تمام بچه هاي رديف اول دوش تف ميگرفتن .

بعضي از كلماتو اشتباه تلفظ مي كرد مثلا به پنوموني (يه بيماريه دستگاه تنفسي)ميگفت

پنويموني.

گفتم نصف نوزادان رو استاد كبيري درس داد .و نصف ديگه اش رو استاد "گ".

كه همه من جمله خود من طرفدارش بوديم . و جرياناتش رو تو كاراموزي نشانه

واستون تعريف ميكنم .

استاد فريد  از استاداي خوش تيپ و خوشگل دانشگاه بود و نشانه درس مي داد. سحرو

سميه براي خود شيريني رديف اول مينشستن تا هر وقت استاد ادامس ميخواست

به استاد ادامس بدن . استاد قرار بود طرز معاينه همه ي اعضاء و احشاي

بدن رو درس بده ولي همه جا رو ول كرده بود و فقط از اندام تناسلي ميگفت .

مدام از اعمال سكچوال حرف زدهميشه هم ريحانه بعد كلاس به بچه توصيه مي كرد

رفتن خونه غسل كنن. درس هاي اموزنده و پر فضيلت استاد باعث شد  نماينده

كلاس كه يه ادم مذهبي بود . رفت پيش رييس دانشگاه شكايت ...

بقیه باشه واسه بعد                                                      پایان خاطرات سوم

در قسمت پسین مغز (behind brain ) یک دسته سلول عصبی به نام سلولهاپاراژیناتوز ( PGN )

نعوذهای طولانی Priapism

سلام به همه ي بچه هايي كه از بين اين همه وبلاگ در پيت وب لاگ با حال ما رو انتخاب كردن .

مچكريم

همون جوري كه قبلا گفتم ترم 2 ترم واقعا بي نظيري بود و تمام ويژگي هاي يه ترم بيادموندني رو داشت

البته اين نظر منه . نظر سحر رو نمي دونم .

اوج اين بي نظير بودن براي ما روز اول كاراموزي اصول فنون بود .

جدي ميگم .

ما در ان 19 سال عمر گران مايه و پر افتخارم كه زبان زد خاص و عام ميباشد هيچ وقت چيزهايي

 كه اون روز مذكور ديديم و كارهايي كه اون روز كردیم رو تا بحال نه ديده و نه انجام داده بودیم.

ولي همون جوري كه ميگن تكرار باعث عادت ميشه . براي ما هم همون طور شد .

يعني عادت كرديم .

البته اين تجربه اي رو كه ما داشتيم فقط دانشجو هاي مامايي و شايدم پزشكي و پرستاري

اون رو درك ميكنن . اونم وقتي كه براي اولين بار باشه. ولي باز همون طوري كه

 پيشتر هم گفتم عادت شد .

خوب حالا ميخوام اون روز رو براتون توصيف كنم و بايد بگم

خواندن بقيه اين خاطره  براي بچه هاي زير 15 سال ممنوع مي باشد

جدي ميگم .

باشه اگه ميخواي بخوني عواقبش پاي خودت . من هيچ مسئوليتي رو قبول نمي كنم .

وان روز ما بايد مي رفتيم بيمارستان امام علي (بيشتري ها ميگن زايشگاه امام علي .

ولي اين اشتباهه  .چون علاوه بر اتاق ليبر يعني همون اتاق زايمان طبيعي . اتاق عمل

 براي سزارين ها هم داره (بابا باكلاس )).مكان اين بيمارستان نزديك دانشگاه خودمون و

واقع در تپه اسلام اباد امروز و زور اباد ديروز است.

بله داشتم مي تعريفيدم.

من و پريا با سحر و سميه قرار گذاشتيم ساعت 7:50 am جلوي در دانشگاه (البته دانشگامون

 اون موقع ها در نداشت). كه چون من و پريا جاي دقيق اين بيمارستان رو بلد نبوديم

با سحر اينا بريم كه گم نشيم .يادم نمياد كه ما دير اومديم يا اونا .ولي خوب بالاخره يه زماني

 هممون دور هم جمع  شديم .سميه پيشنهاد داد پياده بريم . مام گفتيم باشه . تو مسير يه نون

بربري فروشي بود كه خيلي چشمك مي زد . ما هم رگ تركيمون نمي دونم از كجا . فقط مي دونم

زد . و ما رو كه گشنمون بود روونه صف  نون بربري كرد . دوباره با پيشنهاد يكي ديگه از بچه ها

خامه هم خريديم و رفتيم يه جايي كه 4 تا درخت داشت با 2 تا نيمكت كه بهش ميگفتن  پارك!!!

نشستيم و شروع كرديم به خوردن . و تازه بعد از خوردن بود كه يادمون افتاد يه استاد بدبختي

روپوش پوشيده تو بخش منتظرمونه. كمي وجدانمون درد كرد و ما رو مجبور كرد از اون پارك

مجلل دل بكنيم و يه بادگلوي قشنگ بزنيم  و بعد راه بيفتيم . تازه بايد از يه خيابون سر بالايي

كه خيلي خيلي هم سربالا بود  .بالا ميرفتيم (به هر چيه اين بيمارستان كه بعدها عادت كرديم .

به اين خيابون عادت نكرديم. )

خلاصه ساعت 8:30 به بيمارستان رسيديم و استاد رو عصباني ديديم و دروغ هميشگي رو

 گفتيم : جلسه اول بود ما هم راه رو بلد نبوديم طول كشيد .

بعد از لباس پوشيدن با راهنمايي استاد" ش " رفتيم اتاق زناني که بعد از سزارین میبردن اونجا..

يه اتاق اندازه سالن پذيرايي تو خونتون با يك عالمه تخت .در و ديوارش از كثيفي

به سياهي ميزد (به خدا راست ميگما) .بوي گند مواد شوينده و خون تو هوا پر بود . اگه ميخواستي

تو اتاق وايسي بايد حتما ماسك ميزدي يا انقدر بو ميكشيدي كه حس بوياييت ميسوخت و تو

ميتونستي بو رو تحمل كني . و به دليل عدم امكانات . روش دوم به ما قبولانده شد . تخت هايي هم كه

 اونجا بود رديف رديف  كنار هم كنار هم چيده بودن و از بين فواصلش فقط يك ادم كه اونم بايد لاغر باشه

مي تونست رد شه .صداي ناله زنا هم كه ديگه واويلا.

استاد اول همه جاي اتاق رو بهمون نشون داد . از جمله اتاق داروها كه دقيقا مثل يه اشپزخونه اپن

كه رو به پذيرايي باز شده بود .اونجا دو تا دست شويي هم داشت كه چون استاد مجبور نكرد

ما هم علاقه اي به ديدنش نشون نداديم .

وقتي استاد  مطمئن شد كه ما همه جا رو ديديم وظايفمون رو به ما گفت .نفري چهار تا مريض

 بهمون داد و گفت كه بايد vs  يا همون علائم حياتي شونو كه شامل نبض /تنفس /حرارت /فشار

خون بود رو از هر چهار تاشون يه بار همون موقع و يه بار ساعت 12 ميگرفتيم .ملافه هاي

همشونو كه وسطش پر خون بود رو به صورت كاملا علمي عوض ميكرديم  . لباساشونو به تنهايي

عوض مي كرديم . چون اونهايي كه سزارين مي كنن  از اونهايي كه طبيعي زايمان ميكنن

خونريزيشون خيلي بيشتره و البته درد هم دارن ما بايد براشون پد(پوشك بچه بزرگ)ميزاشتيم

 اگه پدها رو بد ميزاشتيم و يا اگه پد هارو دير عوض مي كرديم   خون به لباسو ملافه هاشون پس

مي داد و كارخودمون زيادتر مي شد . شورت هاشونو مابايد بالا ميكشيديم چون همون جوري كه

 گفتم اونها خودشون نمي تونستن اين كارو بكنن . از همه اينها گذشته چون اين خانم ها سزارين كرده

 بودن ما بايد 24 ساعت بعد از عمل راهشون مي برديم تا بعدا در راه رفتن مشکلی نداشته باشن

بعضي هاشون موقع راه بردن تمام هيكلشونو ميانداختن رو ادم . من كه به شخصه هم كمر درد

گرفتم هم تمام تنم درد مي كرد.فقط تنها خوبي اون روز اين بود كه ديگه مجبور نبوديم كون نوزادارو

بشوريم و كهنه واسشون ببنديم

 اين رو استاد با لحني بهمون گفت انگار ما بايد از اين موضوع ناراحت ميشديم .

يادمه تو يكي از پد عوض كردن ها بود و من يه جفت دستكش نايلوني يك بار مصرف پوشيده بودم

و داشتم پد يا همون نوار ...رو كه مخصوص نوزاداست  رو از  ... يه خانم در مي اوردم كه يكي از

 اونها از دستم افتاد رو زمين . من با خودم گفتم بزار پد تميز بزارم و بعد اون خونييه رو از رو زمين

 بردارم بندازم تو اشغالي .ولي چشمتون روز بد نبينه كه با ما بد كرده . من پامو دقيقا گذاشتم رو اون

 پده كه مالامال اغشته به خون لخته شده و ترشحات چسبناك بودو...

سحرم كه به قول خودش از بس تو دستش سر سوزن رفت كه ايدز گرفت . فاتحه

خلاصه وقتي ساعت 12:30 استاد گفت كه كارمون تموم شده و ديگه وقت رفتنه . سميه با بغض از استاد

پرسيد :ببخشيد استاد يعني كار ما همينه ؟

استاد لبخند زنان گفت: نه چون شما امروز خيلي دير اومدين و همتون ارايش داشتين(من که

 نداشتم ولي خوب خشك و تر با هم سوخت) اين تنبيهتون بود . فردا هم اگه دير كنين بايد همين كارها

 رو انجام بدين و رفت

واقعا كه استاد  الهي جزجيگر...الهي خير...الهي7قلو...الهي...

موقع برگشتن به خونه انقدر خون ديده بودم احساس ميكردم خودمم زاييدم . حتي تا چند روز

نمي تونستم چيزي بخورم  .  (البته به غير از ابميوه هايي كه هر روز موقع برگشت از بيمارستان مي

خورديم و چيزهاي ديگه) راستي يه دفعه هم موقع برگشت انقدر اين خانم ها كمپوت گلابي جلوي

 چشمم خورده بودن من یه كمپوت گلابي گرفتم و خوردم .اخه من كمپوت گلابي خيلي دوست دارم

                                                                                                           پایان خاطرات۲

سلام عرض كرديم

ميدونين من خاطرات زيادي براي نوشتن دارم ولي اول مي خوام خاطرات مشتركم با سحر رو بنويسم ..

مي دونين من و سحر 4 تا دوست مشترك ديگه هم داريم

پريا / ريحانه / سميه و ازيتا

پريا و ريحانه بيشتر با من دوستن  سميه هم بيشتر با سحر

ازيتا هم كه خوب دوست هستيم ولي اين وسط اتفاقاتي افتاده كه ترجيح مي دم سحر يه وقتي واستون

بنويسه اخه مي دونين اولا: من اونجا نبودم . دوما : معمولا جرياناتي رو كه ميشنوم با يه كمي تحريف و

پس و پيش انتقال مي دم كه كمي از اصل ماجرا دوره (البته اين رو همه مي دونن) (سحر راستي امروز

يه خبر راجعبه ازيتا شنيدم يادم بنداز بهت بگم)

 خوب كجا بودم ااااااااااا اهان

ولي جرياناتي كه خودم توشم رو به طور دقيق مينويسم البته سعي ميكنم

بگذريم

مي گم بگذريم ديگه اصرار نكن كه :

ميدونين منو سحر ترم اول زياد با هم اياق (منظورم صميمي) نبوديم . در حد سلام چطوري بود.

از ترم دوم بود كه چيز شديم يعني همون صميمي شديم كه اونم باز در حد به سلام چطوريا هه.

اونم از وقتي كه كاراموزي اتاق عمل و اصول فنون رفتيم

ميدونين من با كيا كاراموزي داشتم .

خوب معلومه ديگه چقدر خنگين

با سحر و سميه

و البته پريا و يكي ديگه از بچه هاي كلاس كه اسمش فرشته بود

روز خيلي بدي بود.روز اول اتاق عملو ميگم هواست كجاست. چون علاوه بر اينكه از ساعت 8 تا 2 بعد از

ظهر سرپا بودم گلاب به روتان. دور از جان. بلا به دور باد .چشم شور كور باد. سيكل فوليكولي بنده با درد

فراوان اغاز گشت و كمر درد و دل درد و پا درد بر من نازل گشت. از اون بدتر اينكه نوار... نداشتم

از اين بلاياي طبيعي كه به سرم اومد بگذريم بايد بگم كه واقعا واقعاواقعا مجبور شدم مجبور شدم مجبور

شدم كه با فرشته همكلام بشم .

البته سحر و سميه رو به وفور به فرشته ترجيح مي دادم ولي خوب شانس كه بزنه از همه طرف مي باره

سميه بچه زرنگي . اين رو اون روز متوجه شدم . چون خيلي خوب اسكراب كرد و لباس پوشيد و رفت به

دكتري كه داشت عمل ميكرد كمك كن.(اسكراب كردم يعني دست هارو به روش صحيح اتاق عمل

شستن. قبل از عمل اين كاررو ميكنن تا دستكشها اهيانان سوراخ شد الودگي وارد بدن مريض

نشه .البته اين روش الان منسوخ شده . الان از يه ماده مخصوص استفاده ميشه و نياز به شستن دستا

نداره. ميبينين ما چقدر قدمت داريم  .).

اهان داشتم عرض مي كردم ولي من و سحرچون همون جور كه قبلا گفتم بچه باحاليم .من يه ست

جراحي بيني رو به طور كامل ان(بي ادب منظورم ان استريل un streal ) كردم (اه چقدر بي ادبين بابا

جون  ست رو الوده كردم به ميكرب) .سحر خودمونم نتونست يه اسكراب موفق داشته باشه .ولی باز صد

 رحمت به ما این فرشته که استاد یه بار بهش گفت بره اسکراب کنه و بره سر عمل که اسکراب کردن

 فرشته همزمان شد با پایان عمل جراحی !!وقتی جراح از اتاق عمل اومد بیرون دید کماکان فرشته

 مشغوله بهش گفت خسته نباشید عمل تموم شده شما زحمت نکش آخه همچین محکم

 اسکراب میکرد که هیچ گو...نه ببخشید هیچ میکروبی نتونه آن استریلش کنه ......بعدشم سر يه

عمل ديسك گردن وايساده بودم و دكتره داشت يه تيكه ازاستخون لگن رو كه با لطافت تموم از لگن مريض

كنده بود سمباده ميكشيد ديدم سحر اشاره ميكنه برم پيشش . منم قبل از اينكه رو دكتر بالا بيارم

رفتم بيرون و ديدم كه فقط خودم نيستم كه حالم بده . ميدونين چه بلايي سرش اومده بود.دكتر افريده

رئيس اتاق عمل بيمارستان البرز جلوي اون همه دكترو تكنسين هاي جون و اتوكشيده مذكر اونجا ! سر

سحر و سميه داد كشيده كه : اينجا مگه سالن مد موهاتونو بكنين تو. واي فكر كن پيش اون همه دكترو

تكنسين كه اساسي تهويلت گرفتن افتضاح شد. هنوز كه هنوز سحر خودشو از دكتر افريده قايم

ميكنه .

راستي از اين افتضاح تر مي دونين چي بود ؟

ما با اون تيپ هاي خيلي قشنگ سبز اتاق عمليمون رفتيم تو حياط بيمارستان خير سرمون رست

(استراحت ). اون موقع حتما فكر مي كرديم خيلي خوش تيپيم (لابد). ميدونين رست چي خورديم .

لقمه نون و پنير .  

دیسمنوره یا قاعدگی دردناک یکی از شایعترین مشکلات در تخصص بیماریهای زنان است.

تقریبا 50% زنان دیسمنوره را تجربه میکنند و حدود 1% زنان در سنین باروری به علت دیسمنوره ی

شدید به مدت 1 تا 3 روز درماه از کار میمانند.خسارت اقتصادی و اجتماعی ناشی از ساعات کار تلف

شده دو میلیون ساعت برآورد میشود.

انواع دیسمنوره:

از دیدگاه بالینی دیسمنوره را غالبا به دو گروه اولیه و ثانویه تقسیم میکنند.

دیسمنوره اولیه عبارتست از وجود خونریزی قاعدگی دردناک در غیاب بیماری قابل اثبات لگنی و

دیسمنوره ی ثانویه عبارتست از وقوع خونریزی قاعدگی دردناک در اثر مسائل پاتولوژیک لگنی مثل

بیماری التهابی لگنی و یا لیومیوم های رحمی...

علائم و تشخیص:

در دیسمنوره اولیه درد مشخصا همگام با شروع خونریزی قاعدگی آغاز میشود و به مدت 12 تا 72 ساعت

 به طول می انجامد.درد معمولا محدود به قسمت تحتانی شکم بوده و در خط وسط از بیشترین شدت

 برخوردار است. در برخی از زنان درد پشت و کشاله ی ران نیز ممکن است شدید باشد. درد شکم غالبا

 با تهوع استفراغ کوفتگی سر درد و یک حس عمومی ناخوشی همراه است.درد معمولا در روز اول

بیشترین شدت را دارد و به تدریج از شدت آن کاسته میشود.اما در دیسمنوره ی ثانویه درد به مدت 5 تا

7 روز طول میکشد و به تدریج بر شدت درد افزوده میشودوعموما بعد از 20 سالگی آغاز میشود .در برخی

 از زنان مبتلا به دیسمنوره ی ثانویه معاینه لگن به طور چشمگیری حالت غیر طبیعی دارد و باید اعمال

 بالینی مناسب بلافاصله انجام شود.

تشخیص نوع دیسمنوره با گرفتن شرح حال معاینه و در صورت لزوم سونوگرافی و آزمایشات دیگر است.

درمان:

به طور کلی درمان با مسکن و یا دیگر داروهاست . از جمله: ایبو بروفن..مفنامیک اسید..ناپروکسن و

قرصهای پیشگیری از بارداری.

چند توصیه جهت کاهش درد:

1)رعایت بهداشت فردی و دوش آب گرم

2)چون در این دوران بدن آب بیشتری در خود نگاه میدارد که باعث ورم در بدن میشود کاهش مقدار

مصرف نمک توصیه میشود.

3)ورزش سرعت جریان خون را افزایش میدهد و به کاهش اضطراب و سردرد کمک میکند.

4)میزان خواب کافی در این دوران باعث کاهش اضطراب و درد میشود( اضطراب و عصبانیت دردها را

تشدید میکند)

5)برای بر طرف شدن گرفتگی عضلات و کاهش درد نوشیدن مایعات گرم مانند چای و بابونه واستفاده از

 حوله یا پارچه ی گرم موثر است.

6)حرکت به صورت چهار دست و پا ( چمباتمه ) به دلیل اینکه رحم به طرف پایین آویزان میشود و یا دراز

کشیدن به پشت با زانوهای بالا آمده و چرخاندن دایره ای زانوها در تسکین درد موثر است.

7)ریلکس سازی و ماساژ شکمی و فشار به سمت مقابل نیز در کاهش دردها میتواند موثر باشد.

من و دوست هم دانشگاهيم تصميم گرفتيم وقت هاي بي كاريمونو پر كنيم

اينجوري…

ما دانشجوهاي ترم 8 مامايي دانشگاه آزاد كرجيم

البته ما دختريم( که تابلوه)

من 22 سالمه و دوستم که امروز تولدش بود ۲۳ سالش شد...

سحر جونم تولدت مبارک

ميدونين…

ما در طول ترم ۸ و ۹ جمعا ۱۶ واحد عملی رو پاس میکنیم كه بهش ميگن (كار در عرصه)

يعني ما فقط ميريم بيمارستان و درمونگاه

راستي اين طور برداشت نشه كه ما تنبليما

نه ...مدل ترم 8 و 9 مامايي اين طوريه (در تمام ايران)

از اين حرفا كه بگذريم بايد بگم كه ما اصولا بچه هاي باحالي هستيم

ميگي نه خودت ببين...

اي واي

راستي من خودمونو معرفي نكردم؟

من هانيه هستم و دوستم سحر

من كاراي نوشتاري وب رو ميكنم

سحرم بقيه ي كارارو( یعنی فعلا نمیدونم میخواد چی کار کنه )

اما در مورد اسم وبلاگ :

از اونجایی که خیلی ها ازمون سوال کردن که نماتود یعنی چی...باید بگم که.:

نماتودها کرمهای گردی از شاخه ی نماتودا هستند که اکثرا زندگی آزادی دارند و توی خاک و آب شیرین و

شور زندگی میکنن...و اون دسته از نماتودهایی که زندگی انگلی دارند به شدت به میزبانشون وابسته

هستن وبدون اون قادر به حیات نیستند...فعلا تا همین جا بسه...

و حالا در مورد نوشته هامون:

مطالب پزشکی...غیر پزشکی...آموزش یه سری مسائل به خانمها و آقایون ...خاطرات دانشکده و محل

کار و از همه مهمتر پاسخ دادن به تمام سوالات پزشکی شما عزیزان

در هر صورت امیدواریم که بتونیم لحظات خوبی رو در کنار هم داشته باشیم.

فعلا خدا نگهدار